Jedność muzyczna, jedność duchowa. IV Symfonia Pawła Łukaszewskiego

Niespełna miesiąc temu na całym świecie żegnano stary, 2016 rok. Nieco wcześniej wierni Kościoła Rzymsko-Katolickiego przeżywali zakończenie kolejnego roku liturgicznego, upływającego pod hasłem Bożego Miłosierdzia. Warto więc przy tej okazji wspomnieć ściśle związany z tą myślą utwór, który dodatkowo zawiera w sobie szczególnie głęboki przekaz duchowy. Mowa tu o Symfonii o Bożym Miłosierdziu warszawskiego kompozytora, Pawła Łukaszewskiego.

Gdy artysta gra z odbiorcą

„Legia wygrała z Barceloną 1:0”. „Za młodu często grywałem w ruletkę”. „Widziałeś, jak ona gra w tym filmie?” „Gram na skrzypcach od piątego roku życia.” O graniu mówimy w różnych kontekstach, a za słowem tym kryją się niezliczone rodzaje ludzkiej rozrywki. W wielu językach – podobnie jak w języku polskim – tego samego wyrazu użyjemy dla określenia gry w piłkę i gry na fortepianie. Specjaliści od performatyki dowodzą jednak, że termin „gra” obejmuje niezwykle szeroki zakres działania człowieka.

Do czego nam sztuka?

Podobno każde dziecko jest artystą. Rzecz tkwi w tym, by to utrzymać. A skoro mówił tak Pablo Picasso – to chyba coś w tym musi być. Dzieci mają tę szczególną cechę, że do jakiegoś momentu patrzą na świat bezkrytycznie. I to jest czas, kiedy widzą to, czego my możemy się ponownie nauczyć, np. na warsztatach arteterapii.