retroNoc Muzeów

retroNoc Muzeów w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina to autorski projekt środowiska artystycznego warszawskich muzyków, przygotowany we współpracy z warszawską Akademią Sztuk Pięknych. To koncert polskich przebojów muzycznych lat 70. oraz 80. w jazzowo-tanecznych aranżacjach. To taneczny wieczór swingowy, podczas którego wraz z grupą animatorów będzie można bawić́ się̨ do muzyki na żywo. retroNoc Muzeów w UMFC to również jazzowe jam session oraz znakomite jedzenie, które przygotuje dla nas restauracja MOMU. …

Marta Skoczeń || fotografia, rysunek

Fascynuje mnie moment odkrywania własnej tożsamości, szczególnie u kobiet. Pociągają mnie także obrazy ludzi dotkniętych izolacją i żyjących poza społeczeństwem. (…) Kontekst natury jest dla mnie szczególnie ważny i wiele swoich projektów realizowałam w mniejszych miejscowościach na południu Polski. Zaniedbane, wiejskie pejzaże inspirują mnie w sposób, którego nie potrafię odnaleźć w mieście.

Janusz Wawrowski || Sequenza

Sequenza, album wirtuoza skrzypiec Janusza Wawrowskiego wydany przez Warner Classics, jest jednym z tych, które zasługują na szczególną uwagę. I to nie tylko z powodu niezaprzeczalnej maestrii artysty.
Gdy bowiem zastanowimy się nad listą utworów, które znalazły się na tej płycie, odkryjemy, jak doskonale jest przemyślana. Ich wybór zdaje się być nakierowany na ukazanie możliwie najszerszego spektrum brzmienia skrzypiec i wirtuozowskiej techniki grającego. (…) Całość staje się dźwiękową podróżą – a podróże, jak wiadomo, kształcą.

Keiji Matsumoto || Introduction – Acceleration – Destruction

Fascynują mnie niepowtarzalne, dynamiczne kreski z tuszu, różnorodność kształtu i formy. W jednej kresce rysowanej finezyjnym ruchem kaligrafa zawarta jest cała nauka kaligrafii. (…) Wychodzę poza ramy znaku, wyczuwam jego istotę i nadaję mu swój własny kształt.

Byłem bardzo zaskoczony zupełnie odmiennym dla mnie światem, innym niż ten, w którym do tej pory, przez wiele, wiele dni, tworzyłem swoje prace. Przede wszystkim, w odniesieniu do pochodzących z niego prac, byłem bardzo zainteresowany sposobem myślenia i nastawieniem psychicznym ich twórców.

Maja Baczyńska || California dreamin’ | Drugie Niebo

Kiedyś sądziłam, że wiersze o miłości są pretensjonalne, że to klisza, że to może nawet i wstyd o niej pisać, że o miłości lepiej nigdy nie mówić na głos (…). Że miłość można tylko przeżywać (…). I pomyślałam z uśmiechem, że ona jedna, miłość właśnie, ożywia kamienie. A czasem ciężkie i przyziemne jest życie kamienia. Czasem chce się być bliżej nieba i oddychać błękitem.